Het is één van de eerste dingen die ons nichtje vraagt. “Hebben jullie zin om naar Atlantis te gaan?”. We zijn in Dubai voor een bezoekje aan mijn oom en zijn gezin, die daar sinds kort naartoe verhuisd zijn. Al eerder gingen mijn nichtjes naar het bekende waterpark Atlantis en waren toen al dolenthousiast. Verhalen over de geweldige glijbanen, de waterbaan die dwars door een aquarium met haaien gaat en de vele andere ‘super coole’ waterattracties vlogen ons om de oren. Gezien hun enthousiasme kunnen wij dan ook niets anders doen dan ja knikken.

Bij het naderen van Atlantis valt de mond al open. Een enorm, 1001 nacht-achtig, hotel doemt op. De mond valt wederom open bij het zien van de toegangsprijzen. En dan vinden wij de Efteling duur… Maar goed, als je de website moet geloven is Atlantis het nummer 1 waterpark van het Midden-Oosten dus één, twee, drie in godsnaam!

Eerlijk is eerlijk, we kunnen de zelf toegekende nummer 1 positie wel plaatsen. Vriendje en ik kijken onze ogen uit. Ikzelf ben absoluut geen fan van waterparken, maar dit is van een heel ander niveau dan ik gewend ben. Het is een immens groot park met de meest spectaculaire glijbanen. Er is een enorme waterbaan die, gewoon omdat het kan, door een haaienbassin loopt en zelfs zwemmen met dolfijnen behoort tot de mogelijkheden. Toch is dit uiteindelijk niet wat aan het einde van de dag de grootste indruk achter laat.

Terwijl de nichtjes en het neefje de ene na de andere glijbaan af sjezen wordt mijn fascinatie voor de tegenstellingen in dit park steeds groter. Atlantis voelt voor mij vooral aan als een multiculturele waterwereld die beter functioneert dan de gemiddelde multiculturele wijk in Nederland. Westerse vrouwen in trendy, soms iets te kleine, bikini’s dartelen vrolijk rond tussen de in burka gehulde vrouwen. Die er op hun beurt, voor zover we dat uit de houding kunnen opmaken, niet al te veel moeite mee lijken te hebben. Ik vind het een aparte gewaarwording, maar stiekem wel een fijne. Ik geniet van al deze mensen afkomstig uit verschillende culturen die allen op hun eigen manier evenveel pret beleven in dit park. Men lijkt elkaar hier te accepteren, ongeacht geslacht of geloof.

Een kleine verbazing overvalt me echter wel wanneer een Zweedse dame van middelbare leeftijd haar bedje verplaatst voor de laatste zonnestralen. In haar mini-bikini sleept ze enthousiast haar ligbed naar de enige plek waar nog een beetje zon is. Deze plek bevindt zich pal voor de ligbedden van een Islamitisch stel waarvan de vrouw volledig gesluierd is. De Zweedse dame, compleet gefocust op de zon, installeert haar bedje en daarmee zichzelf zonder enige gêne dwars voor de ligbedjes van het echtpaar. Hiermee blokkeert ze sowieso al de enige uitweg voor deze mensen, maar stelt ze tevens haar vrij aanwezige naaktheid tentoon. Het echtpaar kijkt elkaar wat verbaasd aan en besluit er uiteindelijk dan maar om te lachen. Ik bekijk het schouwspel en vind het toch een klein beetje apart. Dubai is en blijft Islamitisch en wellicht is dit dan niet helemaal ‘the way to go’. Maar ach, de Zweedse heeft de laatste zonnestralen en het echtpaar een lolletje. Dat is dan weer Atlantis!

Ik vind het allemaal prachtig en in kleine mate een voorbeeld voor velen. In Atlantis komt alles samen… Burka en bikini, atheïst en gelovige, christen en moslim. Was de hele wereld maar als Atlantis…

The Palm - Atlantis
The Palm – Atlantis