Ik was elf jaar toen ik op school verplicht de film ‘Amadeus’ moest kijken als onderdeel van de muziekles. Mijn vriendjes en ik keken elkaar verveeld aan. Een film over een, inmiddels dode, meneer die hele saaie muziek maakte. Nog geen half uur later zat ik, wat ik me er nog van kan herinneren, ademloos naar de film te staren. Daarvoor was acteur Tom Hulce, die de rol van Mozart op hilarische wijze vertolkte, één van de grootste redenen. Na de film deed ik echter stoer mee met mijn klasgenootjes en riep ik net zo hard dat dit een ‘saaie film met muziek voor oude mensen’ was.

De werkelijkheid was echter, zo besef ik me nu, dat de muziek in de film meer indruk op me maakte dan ik toen toe durfde te geven. De hilarische, totaal niet waarheidsgetrouwe, film zorgde ervoor dat ik de jaren erna steeds meer gefascineerd raakte door de man Mozart en zijn muziek. De film ‘Amadeus’, laat ik er niet over liegen, heb ik inmiddels een keer of 25 gezien.

Toen onze reis deze zomer langs Wenen bleek te voeren was ik als een kind zo blij. De bezwaren van vriendje, of we nu wel een stop in Wenen moesten maken, wuifde ik één voor één weg. Ik zou eindelijk de kans hebben om de plek te bezoeken waar Mozart een aantal van zijn bekendste werken geschreven heeft. Op naar Wenen! Niet voor de Wiener schnitzel, niet voor de Sachertorte… Maar voor De Maestro zelf!

Als we aankomen bij Het Mozarthuis bekijk ik het geheel wat twijfelachtig. Het is tenslotte vooral een museum en het is maar de vraag hoeveel van Mozart hier terug te vinden is. Maar onder het motto ‘we zijn er nu toch’ stappen we naar binnen.

Mozart woonde maar kort op dit adres. De man had om de zoveel tijd een nieuw onderkomen en huurde bij voorkeur de meest luxe optrekjes. Zo ook deze woning, een huis op stand, waarvan de vraag is of hij het eigenlijk wel kon betalen. Maar ondanks de korte tijd dat hij in deze woning doorbracht, schreef hij in deze woning wel een aantal van zijn grote werken waaronder de prachtige opera ‘Le Nozze Di Figaro’. En dat maakt juist deze woning zo bijzonder.

De uitgezette route laat je starten op de bovenste verdieping van het appartement en de bijbehorende audiotour begeleidt je langzaamaan door de verschillende kamers heen naar beneden. De audiotour is interessant en wordt ondersteund met de mooiste muziek van De Maestro zelf en zo nu en dan waan je je even terug in de tijd. De verhalen over de jonge getalenteerde Wolfgang, de volwassen Mozart als vader en echtgenoot en de verhalen over de roem die Mozart zo begeerde. Maar ook geeft de audiotour een dieper kijkje in het leven van de man Salieri, die in de bekende speelfilm onterecht als aartsvijand wordt neergezet. Ik geniet van alle nieuwe informatie die ik krijg en kijk goed om me heen, probeer elk stukje van het huis in me op te nemen. Hier liep de grote man ooit rond en ik zou liegen als ik zeg dat me dat niets doet. Ik geniet van elke stap en het idee dat ik op deze bijzondere plek sta.

Met een kitscherige Mozart-magneet verlaat ik het pand. Als een kind, het kind van toen, zo blij.