Afgelopen zomer stond onze vakantie voor een groot deel in het teken van rust. Om die reden werden de plannen voor een lange dagtocht naar de Plitvicemeren keer op keer uitgesteld. Uiteindelijk besloten we tijdens de terugreis een spoedbezoek aan de beroemde meren af te leggen.

Bij aankomst is de rij indrukwekkend te noemen. Terwijl de rij zich gestaag uitbreidt sluit één van de twee kassa’s. Een momentje van verbazing, want het lijkt daar nou niet echt het juiste moment voor. Als we dan eindelijk aan de beurt zijn is het tijd voor een klein schrikmomentje als we de toegangsprijs van 180 kuna (ongeveer € 25,-) per persoon mogen neerleggen. Augustus is de duurste maand om Plitvice te bezoeken, zo blijkt…

Na het trotseren van de enorme rij en het pijnlijke betaalmoment is het tijd voor actie! We hebben een kleine vier uur te besteden en kiezen voor de route die volgens de borden 2 tot 3 uur duurt. Een korte wandeling brengt ons bij de bus die ons zal afzetten bij het beginpunt van onze route. Het ritje in de bus doet ons een beetje denken aan de Efteling-attractie ‘De Droomvlucht’. Vanuit de bus pakken we al een aantal mooie uitzichten mee en het zou me niet verbazen als we bij het uitstappen gewaarschuwd worden voor laag overvliegende elfjes en onverwacht overstekende trollen.

Plitvice in zijn geheel is sprookjesachtig. Het water is net zo helder blauw als de plaatjes ons van tevoren beloofden en de watervallen zijn prachtig. Regelmatig staan we stil voor een fotomomentje, dat ons zo nu en dan wel lastig gemaakt wordt door de vele toeristen. De wandeling kost ons dan ook wat langer dan de aangegeven 2 à 3 uur, maar die vertraging lopen we graag op.

Bij terugkomst op de parkeerplaats springen we snel in de auto voor het vervolg van onze terugreis. “Het lijkt de Efteling wel”, verzucht ik. “Maar dan echt”, voegt vriendje eraan toe.