Stukje camperbeleving in de U.S.A.

Tijdens onze tweede Amerika-reis besloten we een deel af te leggen per camper. Het werd de eerste keer dat we met een camper op pad gingen, een spannende ervaring! ‘Little did we know’…. We zouden ‘ons’ campertje nog gaan missen.

Op de derde dag van de reis is het tijd om in Denver onze camper op te halen. Na het afhandelen van al het papierwerk worden we mee naar buiten genomen. En daar staan we oog in oog met de 25 feet lange camper, genaamd Minnie Winnie.

Er volgt een uitleg over het omgaan met dit ‘rijdende huis’. Minnie Winnie is zonder twijfel een meisje, ze heeft namelijk een zeer uitgebreide gebruiksaanwijzing en het is heel wat om te onthouden. Het is een brede dame (laat het haar niet horen) en het wegrijden is dan ook behoorlijk onwennig.

Waar het in eerste instantie nog even wennen is, bewijst Minnie Winnie al snel een stabiele en zorgzame vriendin te zijn. We voelen ons snel thuis en genieten van de vrijheid die ze ons biedt. Ze biedt ons warmte, een plek om te koken & eten en ze koelt onze biertjes. Het is ’s ochtends heerlijk wakker worden onder haar prima douche en te allen tijde kunnen plassen maakt elk mens blij.

Waar Aziatische toeristen vol bewondering naar haar kijken, wordt Minnie Winnie door de gemiddelde Amerikaan niet altijd even serieus genomen. Zo wordt ze in Wyoming, vanwege haar (voor Amerikaanse begrippen) bescheiden formaat, zelfs ‘tampon’ genoemd. En dat doet toch een beetje pijn…

Het is tijdens een lunchpauze langs de kant van de weg als we tot de conclusie komen dat we haar niet meer kwijt willen. Minnie Winnie is inmiddels niet meer weg te denken uit onze roadtrip. Het is een van de beste reiservaringen ‘so far’ en vergeten zullen we het niet snel. Maar aan alles komt een einde.

In tegenstelling tot wat Dhr. M. Borsato beweert, bestaat afscheid nemen wel. Minnie Winnie moet terug naar Denver, of we dat nu willen of niet. Eenmaal aangekomen bij het verhuurstation ruimen we de laatste spulletjes op. Zodra we uitstappen hoort ze niet meer bij ons. Daar staan we dan met onze spullen, te kijken naar hoe ons vriendinnetje gereed wordt gemaakt voor de volgende huurder.

Later die dag halen we een auto op en vervolgen we onze reis. Als we eenmaal goed onderweg zijn vraagt vriendje: “waar zou Minnie Winnie nu zijn? Zou ze al weer nieuwe vrienden hebben gemaakt?”