Vier jaar geleden deden we Las Vegas voor het eerst aan tijdens een U.S.A. roadtrip. En Vegas stelde ons niet teleur. We vermaakten ons een aantal dagen meer dan prima in deze goddeloze gokstad. Het was toen al duidelijk dat het niet ons laatste bezoek zou zijn.

Las Vegas was dan ook een van de eerste plekken die op het lijstje ging voor onze Roadtrip 2.0. Het paste totaal niet in het reisschema en was alles behalve logisch. Sterker nog, het kostte ons eigenlijk alleen maar extra geld. Maar de hysterische stad ging als eindbestemming op het lijstje, punt uit.

We boekten een ander hotel dan de vorige keer, nog steeds aan The Strip natuurlijk, en besloten de Vegas-bucketlist nog even af te maken. Ons vorige verblijf was daar toch net iets te kort voor. Toen bezochten we heel klassiek een Cirque du Soleil-show, gingen een avondje stappen in een van de vele clubs, maakten The Strip onveilig en hingen met een biertje in het veel te drukke hotelzwembad. Maar toch misten we nog een aantal echte Vegas-belevenissen.

Ook nu sloegen we een uitgebreide verkenning van The Strip niet over, maar dit keer bezochten we ook Fremont Street in ‘downtown Vegas’. Ook ging er hier en daar nog een dollarbiljet in een automaat. Maar op deze manier gingen we die bucketlist natuurlijk niet afwerken. Tijd om het tempo omhoog te gooien.

Een veel te vet ontbijt in een middelmatige diner, gevolgd door een rondje over The Strip en op naar de achtbaan in hotel New York, New York.
(Ѵ) vinkje…  

Krab eten met zo’n ordinair plastic slabbetje (helaas zonder hamertje).
(Ѵ) half vinkje…

Eindelijk tickets voor die heerlijke Burlesque-show in het Flamingo.
(Ѵ) vinkje…  

Op naar die veel te foute dinnershow om een aantal nepridders aan te moedigen en met blote handen een bord eten naar binnen te werken. Kort potje airhockey en snel naar de kamer voor een verkleedsessie. Jurk- & overhemdwissel en door naar de hippe Hakkasan Nightclub om te dansen op de deuntjes van dj Calvin Harris.
(Ѵ) vinkje, vinkje, vinkje…!

Om 03.00 uur ’s ochtends de club uit om met een lege maag en op blote voetjes (die hakken zijn krengen) over het heerlijke tapijt van het MGM Grand richting een chique Italiaans restaurant te schuifelen. Om daar dan maar even uitgebreid te dineren. Omdat het kan.
Absoluut een (Ѵ) vinkje!

Vegas, you gotta love her!